زاغی از آن‌جا که فَراغی گُزید رَختِ خود از باغ به راغی کَشید دید یکی عَرصه به دامانِ کوه عَرضه‌دهِ مَخزَنِ پِنهانِ کوه نادِرِه کَبکی به جَمالِ تَمام شاهِدِ آن رَوضِهٔ فیروزه‌فام هَم حَرَکاتَش مُتَناسِب به هَم هَم خُطْواتَش مُتَقارِب به هَم زاغ چو دید آن رَه و رَفتار را وان روش و جُنبِشِ هَموار را باز کَشید از روشِ خویش پای وَز پِیِ او کرد به تَقلید جای بَر قَدَمِ او قَدَمی می‌کَشید وَز قَلَمِ پا رَقَمی می‌کَشید دَر پِی‌اَش اَلقِصّه دَر آن مَرغزار رَفت بَر این قاعِده روزی سِه چار عاقِبَت از خامیِ خود سوخته رَه‌رَویِ کَبک نَیاموخته کَرد فَراموش رَه و رَفتارِ خویش مانْد غَرامَت‌زَده از کارِ خویش

▶ Play this song to follow along.

(हो... हो...)

एक कौआ उड़ता बाग़ से दूर

मैदानों में खोजे अपना सुर

पहाड़ों की गोद में देखा उसने

एक तीतर सुंदर, मन को भाए

उसकी चाल में ऐसा नाज़ था

हर क़दम पे जैसे संगीत बाज़ा

पंखों की चमक, फिरोज़ा सा रंग

देखकर कौआ रह गया संग

नक़ल करके हम क्या पाएँगे

(क्या पाएँगे...)

अपनी राह ही अपनी होगी

खुद की चाल में ही सच्चाई

(हो... हो...)

खुद को खोकर क्या कमाएँगे

कौए ने ठाना चले उसी ढंग

तीतर की तरह करे वो संग

क़दम-क़दम पे कोशिश करे

पर अपनी गति वो भूल गया

नक़ल करके हम क्या पाएँगे

(क्या पाएँगे...)

अपनी राह ही अपनी होगी

खुद की चाल में ही सच्चाई

(हो... हो...)

खुद को खोकर क्या कमाएँगे

चार दिन की कोशिश, चार दिन का खेल

खुद से दूर हो गया वो अकेला

(अकेला... अकेला...)

न तीतर बन पाया, न कौआ रहा

बीच राह में अधूरा सा रहा

नक़ल करके हम क्या पाएँगे

(क्या पाएँगे...)

अपनी राह ही अपनी होगी

खुद की चाल में ही सच्चाई

(हो... हो...)

खुद को खोकर क्या कमाएँगे

(हो... हो...)

(अपनी राह... अपनी होगी...)

(हो... हो... हो...)