راحیل رستگاری

به دنبال جوابم، نه فقط تکرارِ دیروز دلم می‌خواهد از شب رد شوم، تا صبحِ پیروز اگر دنیا مرا در قاب خود محدود می‌خواهد دلم از مرزهای بسته، عبورِ زود می‌خواهد نه از تحسینِ مردم، مست می‌گردد دل من نه با یک طعنه می‌ریزد تمام حاصل من میانِ عقل و رؤیا، راه دشوار است و باریک ولی ذهنم نمی‌ماند به یک پاسخ، نزدیک من آن پرسش که در ذهنِ سکوتِ شب رها شد من آن فکری که از تردید، یک روز آشنا شد اگرچه گاه می‌ترسم ز فردای نیامده هنوزم شوقِ دانستن به قلبم راه داده من آهنگی که پایانش هنوز از راه نرسیده صدای دختری که خویش را از نو آفریده