Back to home
SheerwinLearn to sing thisKaraoke with live pitch — get a score on every lineSing →

கோவர்த்தன மலை தூக்கிய கண்ணன்
0 likes1 plays4:16
Style: The story of Krishna lifting Govardhan hill
PRO & Creator Features
Unlock Studio tools with Pro or Creator: remix and covers, photo covers, unlimited variations, edit sections and stem separation. Creator adds voice clone and lossless FLAC.
Remix / Cover
Pro & Creator
Voice Clone
Creator
Create Variations
Creator only
Edit Sections
Creator only
Stem Separation
Creator only
வ்ரஜ பூமியில் ஒரு காலம்... அங்கே கோகுலத்தில் கோபர்களும் கோபியர்களும் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்து வந்தார்கள். ஆனால், ஒவ்வொரு ஆண்டும் வரும் ஒரு பெரிய விழா... இந்திரன் விழா! அந்த விழாவின் போது, மழைக்காக இந்திரனை வணங்கி, அவனுக்கு நெய், பால், தயிர் எல்லாம் சாற்றி, பெரிய பெரிய பூஜைகள் செய்வார்கள். அது அவர்களின் பழக்கமாக இருந்தது.
ஒரு நாள், கண்ணன் அந்த ஏற்பாடுகளைப் பார்த்து, சிறுவனாக இருந்தும், "ஏன் இந்திரனுக்கு இந்த விழா?" என்று கேட்டான். கோபர்கள் சிரித்துக்கொண்டே, "மழை பெய்ய வேண்டாமா? மழை இருந்தால் தானே பயிர் வளரும், பசுக்கள் செழிக்கும்! அதற்காகத்தான் இந்திரனை வணங்குகிறோம்" என்றார்கள். அப்போது கண்ணன் புன்னகையுடன் சொன்னான்: "உங்களுக்கு மழை தருவது இந்திரன் இல்லை! இந்த கோவர்த்தன மலைதான்! அந்த மலைதான் மேகங்களைத் தடுத்து, மழையைப் பொழியச் செய்கிறது. அதனால், இந்திரனுக்கு பூஜை செய்வதை விட்டுவிட்டு, இந்த மலையை வணங்குங்கள்!" என்றான்.
கோபர்களுக்கு முதலில் குழப்பம். ஆனால் கண்ணன் சொல்வது போல் செய்வது தானே அவர்களின் வழக்கம்! அப்படியே செய்தார்கள். மலையைச் சுற்றி வந்து, மலரும் பழமும் வைத்து வணங்கினார்கள். இதைக் கண்ட இந்திரனுக்கு கோபம் பொங்கியது. "இந்த குழந்தை என்னை அவமானப்படுத்திவிட்டது!" என்று முழங்கினான். உடனே அவன் கருமேகங்களை அழைத்து, பேய் மழையைப் பொழியச் சொன்னான். இடியும் மின்னலும் சேர்ந்து, கோகுலத்தை கடுமையான மழை சூழ்ந்தது. கோபர்கள் பயந்து போய், "கண்ணா! எங்களை காப்பாற்று! வெள்ளம் வந்துவிடும்!" என்று கூவினார்கள்.
அப்போது கண்ணன் தன் சிறிய விரல்களால், அந்த பெரிய கோவர்த்தன மலையை தூக்கினான்! ஆச்சரியம்! அந்த மலை அவன் கையில் ஒரு குடை போல் நின்றது. எல்லா கோபர்களும், பசுக்களும், கன்றுகளும், பெண்களும், குழந்தைகளும் அந்த மலையின் அடியில் ஒதுங்கினார்கள். மழை பெய்தாலும், அவர்கள் ஒரு துளி கூட நனையவில்லை. அப்படி நின்று, கண்ணன் மலையைத் தாங்கிக்கொண்டே, எல்லோரையும் காப்பாற்றினான். இந்திரனின் கோபம் வீணாகியது.
இந்திரன் தன் கோபத்தை எல்லாம் கொட்டி, பேய் மழையைப் பொழிந்தான். இடி மின்னல்கள் வானத்தைக் கிழித்தன. காற்று பலமாக அடித்தது. ஆனால் கோவர்த்தன மலையின் அடியில் ஒளிந்திருந்த கோபர்களுக்கு ஒரு குறையும் இல்லை. கண்ணன் தன் இடது கையால் மலையைத் தாங்கியபடி, நின்ற இடத்திலேயே அசையாமல் நின்றான். நாட்கள் கடந்தன. மழை நிற்கவில்லை. ஆனால் கண்ணனின் அருள் மழை போல் கொட்டியது. பசுக்கள் பால் கொடுத்தன. குழந்தைகள் சிரித்தன. பெண்கள் பாடினார்கள். கோபர்கள் கண்ணனின் திருவடிகளைப் பார்த்து நன்றி சொன்னார்கள்.
இந்திரனுக்கு ஆச்சரியம். ஏழு நாட்கள் மழை பொழிந்தும், அந்த மலையின் கீழ் இருந்தவர்கள் ஒருவர் கூட காயப்படவில்லை. அவன் தன் வீண் கர்வத்தை உணர்ந்தான். "இவன் யார்? இவ்வளவு சக்தியுள்ளவன்?" என்று யோசித்தான். உடனே தன் கண்களைத் திறந்து பார்த்தான். அங்கே கண்ணன் சிரித்தபடி நின்றான். இந்திரன் தலை குனிந்தான். தன் தவறை உணர்ந்து, மேகங்களை அழைத்து மழையை நிறுத்தினான். பின்னர் வானத்திலிருந்து இறங்கி வந்து, கண்ணனின் கால்களில் விழுந்து வணங்கினான். "நீயே பரம்பொருள். உன்னைப் போல் என் கர்வம் அழிந்தது" என்று சொல்லி, கோபர்களுக்கு வணக்கம் செலுத்தினான்.
கோபர்கள் கண்ணனை நோக்கி, "கண்ணா! நீ எங்களைக் காப்பாற்றியது மட்டுமல்ல, எங்கள் மனதையும் மாற்றிவிட்டாய்" என்றார்கள். கண்ணன் மலையை மெதுவாக வைத்து, அவர்களை நோக்கிச் சிரித்தான். கோவர்த்தன மலையும், அதன் அடியில் நின்ற கோபர்களும், பசுக்களும் கண்ணனின் திருவிளையாடலை என்றென்றும் நினைவில் கொண்டார்கள். அன்று முதல், கோவர்த்தன பூஜை செய்து, மலையை தெய்வமாக வழிபட ஆரம்பித்தார்கள். கண்ணனின் அருள் அனைவரையும் காக்கும் என்ற நம்பிக்கை அங்கே என்றும் நிலைத்தது.