The Last Violin
Vimala AachuvanPRO & Creator Features
Unlock advanced AI features with Pro (Audio2Audio, Photo Covers, LoRA) or Creator (Voice Clone, Variations, Edit Sections, Stem Separation).
Audio2Audio Remix
Pro & Creator
Voice Clone
Creator
Create Variations
Creator only
Edit Sections
Creator only
Stem Separation
Creator only
Lyrics
▶ Play this song to follow along.
[Intro]
[Chorus]
கூண்டுக்குள் நின்று வானம் தேடும்,
சிறகுகள் கொண்ட பறவை நான்…
திரும்பிச் செல்லத் தாய்மடி இல்லை,
திசைதெரியாத தனிமை நான்…
உடைந்த நம்பிக்கையின் ஓசை சுமந்து,
உதிர்ந்த கனவுகளோடு வாழ்கின்றேன்…
சிறகுகள் இன்னும் சிதையவில்லை,
சிறைதான் என் வாழ்வின் எல்லையில்லை…
[Pre]
காப்பேன் என்றவன் கைகளில் இன்று,
காயங்கள் மட்டும் பரிசானதே…
காலம் முழுவதும் துணையாய் இருப்பேன்,
என்ற உறுதிமொழி பொய்யானதே…
தாலியின் முடிச்சை அறுக்க மனமில்லை,
தாங்கிய வலியைச் சொல்ல மொழியில்லை…
தூணென நம்பிய இல்லறம் இன்று,
துயரத்தின் நிழலாய் மாறியதே…
[Chorus]
கூண்டுக்குள் நின்று வானம் தேடும்,
சிறகுகள் கொண்ட பறவை நான்…
திரும்பிச் செல்லத் தாய்மடி இல்லை,
திசைதெரியாத தனிமை நான்…
[Verse 1]
தாயின் மடியும், தந்தையின் நிழலும்,
தலைவிதி ஒருநாள் பறித்துக் கொண்டது…
தங்கிய வாசலும் நினைவாய் மாற,
தஞ்சம் தேடும் உயிராய் நின்றேன்…
வாழ்நாள் முழுதும் சுமந்த உறவில்,
இனிமை தேடியே இதயம் கரைந்தேன்…
இறைவன் சாட்சியாய் ஏற்ற சத்தியம்,
இடரிலும் காக்கவே உயிர் துறந்தேன்…
புகலிடம் தேடி உறவினில் நுழைந்தேன்,
புதைந்தது அங்கே என் கனவுகளே…
காயங்கள் தாங்கி கதறிடும் வேளையில்,
கைநீட்ட யாருமின்றித் தவிக்கின்றேனே…
[SHORT CHORUS – PALLAVI REPRISE]
கூண்டுக்குள் நின்று வானம் தேடும்,
சிறகுகள் கொண்ட பறவை நான்…
திரும்பிச் செல்லத் தாய்மடி இல்லை,
திசைதெரியாத தனிமை நான்…
[Verse 2]
அணைப்பென எண்ணிய கரங்கள் ஒருநாள்,
அச்சத்தின் அடையாளம் ஆனதுவே…
அன்பெனக் கேட்ட என் இதயத்திற்குள்,
அவச்சொற்கள் அம்பாய் பாய்ந்ததுவே…
காக்கின்றேன் என்றவன் கண்முன்னாலே,
கண்ணியமெல்லாம் காற்றில் கரைந்ததே…
உயிரினும் மேலென உரைத்த உறவோ,
உள்ளத்தின் மரியாதை பறித்துக் கொண்டதே…
உடலின் காயங்கள் ஆறிடக் கூடும்,
உள்ளத்தின் ரணங்கள் ஆறுவதெங்கே?
வாழ்நாள் முழுதும் சுமந்த மௌனத்தில்,
இழந்த என் சுயத்தைத் தேடுகின்றேனே…
மனைவியென்ற பெயரில் மனிதம் மறந்து,
மனச்சாட்சியைக் கொன்று வாழ்ந்தவனே…
இரு உயிர் இணையும் இல்லறப் பாதையில்,
ஒரு உயிர் மட்டும் ஏன் சுமக்க வேண்டும்?
ஊரின் விழிகள் தீர்ப்புகள் எழுதும்,
உறவின் நாவுகள் கேள்விகள் வீசும்…
பிரிந்தவள் என்றொரு பழிச்சொல் தாங்கி,
பிணமாய் வாழ்வதோ பெண்ணின் விதியா?
[SHORT CHORUS – PALLAVI REPRISE]
கூண்டுக்குள் நி�