Back to home
Rising Heartbeat
Pop

Rising Heartbeat

amirali kianiamirali kiani
0 likes1 plays1:27
Style: Mid-tempo rhythmic Persian pop anthem, moderate upbeat tempo, emotional dance-pop groove, punchy pop-rock drums, warm deep bass, bright synths, uplifting piano, cinematic strings, powerful expressive male lead vocals, soft female backing vocals harmonizing with the male singer, beautiful female vocal harmonies in the choruses, catchy memorable chorus, epic stadium choir, mixed male and female group vocals, emotional verses building gradually into powerful uplifting choruses, strong rhythmic hooks, polished modern production, inspirational and triumphant mood, dynamic build-up, grand emotional final chorus with layered male and female vocals, radio-ready sound., romantic, choir, female vocal
Learn to sing thisKaraoke with live pitch — get a score on every lineSing →

PRO & Creator Features

Unlock advanced AI features with Pro (Audio2Audio, Voice Clone, Photo Covers, LoRA) or Creator (Variations, Edit Sections, Stem Separation).

Audio2Audio Remix

Pro & Creator

Voice Clone

Pro & Creator

Create Variations

Creator only

Edit Sections

Creator only

Stem Separation

Creator only

Lyrics

▶ Play this song to follow along.

[مقدّمه — گفت‌وگوی واقعی، بدون موسیقی]

[ صدای مرد، واضح و صمیمی، به‌صورت گفتاری که گویا صدایش از میکروفون سالن همایش پخش میشود و هیچگونه موسیقی در پس پس زمینه اجرا نمیشود و سکوت کامل است]

اَکنون اَز تازِه واردین خواهش میکُنم با اشاره اینجانب بِایستند و خودشان را با نامِ کوچٓک مُعَرِفی کُنٓند

[مکث کوتاه]

[موزیک به آرامی شروعی میشود]

سَلام دوستان، حُسِین هَستَم، یِک تازه وارِد

[پاسخ جمعی از چندین نفر مرد و زن ، هماهنگ و پُرانرژی همراه با سوت و تشویق جمعیت ]

سَلام حُسِین!

[مَکثِ کوتاه؛ سپس موسیقی آرام آغاز شود]

[بندِ اوّل — صدای مرد، آرام و احساسی]

یِه روزی غَرقِ غَم بودَم، اَسیرِ اِعتیاد و دَرد

دِلَم اَز زِندگی خَسته، نِگاهم رو بِه شَب بَرمی‌گَشت

بُریده اَز تَمومِ دُنیا، تو تاریکی گُم بودَم

نَه راهی پیشِ چِشمَم بود، نَه حَتا اُمیدِ فَردا

هَمه دَرها بِه روم بَسته، اُمیدَم رَفته بود اَز دَست

وَلی یِه نور پِیدا شُد، وَقتی دِلَم شِکَسته بود و خَسته

یِه جایی بود بِه نامِ کُنگرِه‌یِ شَصت

کِه دَستَم رو گِرِفت و گُفت: هَنوزَم می‌شه اَز نو زیست

[پیش‌کورس — موسیقی کمی اوج بگیرد]

توی اون راهِ پُر اُمید، یِه دَستِ مِهربون دیدَم

کِنارِ آدَم‌های خوب، دُوبارِه خودَم رو دیدَم

[کورس — پُراحساس و قدرتمند]

مَن اَز تاریکی اومَدَم، بِه سَمتِ روشنایی

باوَر کَردَم می‌شه رِسید، بِه اوجِ رهایی

کُنگرِه‌ی شَصت، ای خونهٔ اُمیدِ مَن

تو زِنده کَردی دُوبارِه، قَلبِ نااُمیدِ مَن

حالا با عِشق و با اُمید، توی این راه می‌مونَم

قَدرِ این راه و این رِفاقَت رو، تا هَمیشه می‌دونَم

[بندِ دوم — صدای گرم و صمیمی]

آقا وَحید اومَد و شُد راه‌نِمایِ راهِ مَن

نِشونَم داد کِه پِیدا می‌شه خورشید، توی شَب‌های مَن

دَستِ مَن رو گِرِفت و گُفت: قَدَم بِه قَدَم بیا

بَرایِ ساختَنِ فَردات، بِه راهِ خود اِعتِماد کُن و بیا

اَز دِلِ اون روزایِ سَرد، یِه راهِ تازه باز شُد

با راه‌نِمایی و عِشقِ اون، دَرِ اُمیدَم باز شُد

رَفتَم تویِ لِژیونِ نُهُم، کِنارِ مَردایِ باصَفا

رِفیقایی پُر مِهر و خوب، با دِل‌هایی پُر اَز صَفا

[بندِ سوم — ریتم گرم‌تر و دوستانه]

مَنصور و مُصطَفا، رِفیقایِ مِهربون

مِیثَم و مُحسِن کِنارَم، تویِ روزایِ پُر فُروغ

رِضا و هادی هَم بودَن، با دِل‌هایی پُر اَز صَفا

کِنارِ هَم قَدَم زَدیم، تویِ راهِ آشنایی و وَفا

هَر کُدوم یِه تِکیه‌گاه، یِه دِلِ پُر اَز مُحَبَّت

کِنارِ هَم قَدَم زَدیم، با اُمید و با صَمیمیَّت

حالا وَقتی اِسمِشون میاد، دِلَم پُر اَز اُمیدِه

چون می‌دونَم این رِفاقَت، اَز تَهِ دِل و صَمیمیَّتِه

[کورس — موسیقی اوج بگیرد و هم‌خوان زن اضافه شود]

مَن اَز تاریکی اومَدَم، بِه سَمتِ روشنایی

باوَر کَردَم می‌شه رَسید، بِه اوجِ رهایی

کُنگرِهٔ شَصت، مَمنونَم اَز تو

کِه دُوبارِه اُمید رو، بَرگَردوندی بِه وجودَم

آقا وَحید، راه‌نَمایِ خوبِ مَن

رَفیقایِ لِژیونِ نُهُم، هَم‌قَدَم‌هایِ مَن

مَنصور و مُصطَفا، مِیثَم و مُحسِن

رِضا و هادی و اِسماعیل رَفیقایِ عَزیزِ مَن

[بخشِ پایانی — موسیقی باشکوه و امیدبخش]

اَگه روزی کَسی، تویِ تاریکی گُم شُد

اَگه اُمیدِ زِندگی، تویِ قَلبِش کَم شُد

بِهش بِگین هَنوز می‌شه، دُوبارِه پا شُد و رَسید

می‌شه اَز دِلِ شَب گُذَشت و، روشَنایی رو دُوبارِه دید

مَن خودَم این راه رو رَفتَم، با تَمومِ دَرد و رَنج

حالا قَلبَم پُر اُمیدِه، چِشمَم رو بِه آیَنده‌ست

[کورسِ پایانی — همراهی جمعی]

مَن اَز تاریکی اومَدَم، بِه سَمتِ روشنایی

با کُ

Comments(0)

Sign in to join the conversation.

No comments yet. Be the first to comment!