مسافر حسین راه رهایی

▶ Play this song to follow along.

سلام دوستان، حسین هستم، مسافر.

(سلام حسین!)

(آه...)

(آه...)

یه روزی غرقِ غم بودم، اسیرِ اعتیاد و درد

دلم از زندگی خسته، چشام خیره به شبهای سرد

بریده از تمومِ دنیا، تو تاریکی گم بودم

نه راهی پیشِ روم بود، نه امیدی تو وجودم

همهٔ درها به روم بسته، امیدم رفته بود از دست

تا اینکه نوری پیدا شد، تویِ اون روزای سرد

با کنگرهٔ شصت آشنا شدم، راهِ تازهای پیدا شد

درِ امیدم باز شد و دلم آرومآروم زنده شد

مَن اَز تاریکی اومَدَم، بِه سَمتِ روشنایی

باوَر کَردَم می‌شه رَسید، بِه اوجِ رهایی

کُنگرِهٔ شَصت، ای خونهٔ اُمیدِ مَن

(ای خونهٔ امید)

مَمنونَم کِه زِنده کَردی، آرزوهایِ دِلِ مَن

آقا وحید راهنمایم شد، تویِ این راهِ دراز

با راهنماییهاش فهمیدم، میشه از نو کرد آغاز

قدم به قدم اومدم، تا به راهم آشنا شم

از سیاهیها گذشتم، تا دوباره زنده باشم

مَن اَز تاریکی اومَدَم، بِه سَمتِ روشنایی

باوَر کَردَم می‌شه رَسید، بِه اوجِ رهایی

کُنگرِهٔ شَصت، ای خونهٔ اُمیدِ مَن

(ای خونهٔ امید)

مَمنونَم کِه زِنده کَردی، آرزوهایِ دِلِ مَن

اگه روزی کسی، تویِ تاریکی گم شد

اگه امیدِ زندگی، تویِ قلبش کم شد

بش بگین هنوز میشه، راهِ تازهای پیدا کرد

(میشه پیدا کرد)

میشه با عشق و امید، دلِ خسته رو دوباره گرم کرد

مَن اَز تاریکی اومَدَم، بِه سَمتِ روشنایی

با کُمَکِ مِهر و هَمدِلی، رَسیدَم بِه رهایی

کُنگرِهٔ شَصت، سِپاسگُزارَم اَز تو

(سپاسگزارم از تو)

کِه دوبارِه زِنده کَردی، اُمید رو تویِ وجودَم

مَن حُسینَم، یه مسافر، رو به فردایی روشن

(حسین... یه مسافر...)

با دلی پر از امید، با نگاهی رو به روشنایی

(آه...)

راهِ رهایی ادامه داره...