مسافر از تاریکی به نور

▶ Play this song to follow along.

(آه...)

سلام دوستان، حسین هستم، مسافر

(سلام حسین...)

یه روزی غرق غم بودم، اسیر اعتیاد و درد

دلم از زندگی خسته، نگاهم رو به شب برمیگشت

بریده از تموم دنیا، تو تاریکی گم بودم

نه راهی پیش چشمم بود، نه حتی امید فردا

همه درها به روم بسته، امیدم رفته بود از دست

ولی یه نور پیدا شد، وقتی دلم شکسته بود و خسته

من از تاریکی اومدم، به سمت روشنایی

باور کردم میشه رسید، به اوج رهایی

کنگرۀ شصت، ای خونهٔ امید من

تو زنده کردی دوباره، قلب ناامید من

(کنگرۀ شصت...)

حالا با عشق و با امید، تو این راه میمونم

قدر این راه و این رفاقت رو، تا همیشه میدونم

آقا وحید اومد و شد راهنمای راه من

نشونم داد که پیدا میشه خورشید، تو شبهای من

دست من رو گرفت و گفت: قدم به قدم بیا

برای ساختن فردات، به راه خود اعتماد کن و بیا

رفتم تو لژیون نهم، کنار مردای با صفا

رفیقایی پر مهر و خوب، با دلهایی پر از صفا

من از تاریکی اومدم، به سمت روشنایی

باور کردم میشه رسید، به اوج رهایی

کنگرۀ شصت، ممنونم از تو

که دوباره امید رو، برگردوندی به وجودم

(ممنونم از تو...)

آقا وحید، راهنمای خوب من

رفیقای لژیون نهم، همقدمهای من

منصور و مصطفی، میثم و محسن

رضا و هادی، رفیقای عزیز من

(رفیقای من...)

هر کدوم یه تکیهگاه، یه دل پر از محبت

کنار هم قدم زدیم، با امید و با صمیمیت

من از تاریکی اومدم، به سمت روشنایی

با کمک عشق و همدلی، رسیدم به رهایی

کنگرۀ شصت، سپاسگزارم از تو

که دوباره امید رو، زنده کردی تو وجودم

(زنده کردی...)

لژیون نهم، خونهٔ عشق و صفا

تا همیشه زنده میمونه، تو قلبم این صدا

من حسینم، یه مسافر، رو به فردایی روشن

با رفیقای مهربونم، با دلی پر از امید

از کنگرۀ شصت سپاسگزارم، از تموم اون رفیقا

که کنارم موندن و ساختن، یه راه تازه پیش پام

(راه تازه...)

(کنگرۀ شصت...)