داغ عشق بر جبین

▶ Play this song to follow along.

(آه...)

داغ عشق تو بر جبین دارم

آتشین بیانی از دل یار

میخوانم این آهنگ وحشی را

با ریتمی از عمق دلدار

دل من آتش گرفته از تو

زبانم شعله میکشد به سویت

این آهنگ وحشی بافقی است

با وزنی که میبرد به کویت

(به کویت، به کویت)

داغ عشقت بر جبین من

آتشین بیانی از درون

میخوانم با صدای رسا

این غزل را با وزن موزون

دل من آتش گرفته از تو

زبانم شعله میکشد به سویت

این آهنگ وحشی بافقی است

با وزنی که میبرد به کویت

(به کویت، به کویت)

وزن عروضی این غزل

مفعول مفاعیل فعل است

داغ عشق تو بر دل من

آتشین بیانی از الست

دل من آتش گرفته از تو

زبانم شعله میکشد به سویت

این آهنگ وحشی بافقی است

با وزنی که میبرد به کویت

(به کویت، به کویت)

(آه...)

(داغ عشق تو بر جبین...)

(آتشین بیان...)

وزن عروضی (Aruz Meter) for this song:

The meter used in the original verse by Vahshi Bafghi is:

مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (Maf'ool Mafaeel Mafaeel Fa'l)

Let me break down the lines:

داغ عشق تو بر جبین دارم

(dāgh-e eshgh-e to bar jabin dāram)

Scansion:

داغ عشق (dāgh eshgh) = مفعول (maf'ool) — long-long

تو بر (to bar) = مفاعیل (mafā'īl) — short-long-long

جبین (jabin) = مفاعیل (mafā'īl) — short-long-long

دارم (dāram) = فعل (fa'l) — long-short

This is the مفعول مفاعیل مفاعیل فعل meter, one of the most common in Persian classical poetry, especially in the مثنوی and غزل forms. It creates a driving, rhythmic quality perfect for the "وحشی" (wild) quality of Vahshi Bafghi's style.