Embers of the Aegean

▶ Play this song to follow along.

[Verse 1]

Στου δειλινού τα σπασμένα φώτα,

μέτρησα ψέματα σαν προσευχές.

Το βλέμμα σου, μια πόλη που καίγεται,

κι εγώ στις στάχτες της χωρίς ενοχές.

Άφησες πίσω σου γυάλινα λόγια,

να με πληγώνουν κάθε πρωινό.

Κι ο έρωτάς μας, μια άδεια λεωφόρος,

που οδηγεί μονάχα στο κενό.

[Chorus]

Κράτα τη νύχτα, κράτα τα φιλιά,

όλα τα πήρε η δική σου προδοσία.

Έγινε πέτρα η καρδιά μου ξανά,

μα δεν ξεχνάει καμία ιστορία.

Δεν θα γυρίσω, δεν θα λυγίσω πια,

έμαθα να ζω χωρίς σωτηρία.

Στάχτη στα χείλη κι άλλη μια φωτιά,

έτσι τελειώνει κάθε αγάπη... με προδοσία.

[Verse 2]

Έσβησες τ' όνομά μου απ' τα όνειρά σου,

σαν να μην ήμουν ποτέ εκεί.

Μα κάθε ανάσα που πήρες μακριά μου,

κουβαλά ακόμα τη δική μου σιωπή.

Δεν με τρομάζει που άδειασε ο δρόμος,

ούτε η βροχή που πέφτει ξαφνικά.

Πιο πολύ πονάει πως κάποτε πίστεψα,

πως θα κρατούσε αυτό για πάντα.

[Bridge]

Κι αν ξαναρθείς με μάτια βρεγμένα,

οι πόρτες μέσα μου έχουν κλειδωθεί.

Ο έρωτας πέθανε δίχως φωνή,

μα εγώ γεννήθηκα απ' την πληγή.

[Final Chorus]

Κράτα τη νύχτα, κράτα τα φιλιά,

δεν περισσεύει άλλη συγχώρεση.

Έμαθα πια να ανασαίνω βαθιά,

μέσα στη δική μου ελευθέρωση.

Στάχτη στα χείλη, τέλος η φωτιά,

ούτε μια λέξη, ούτε επιστροφή.

Ο έρωτάς μας έγινε σκιά,

κι εγώ προχωρώ... πριν χαθεί η ζωή.