Ember of the Silent Court

▶ Play this song to follow along.

تنم گرمای خرمشهر صدایم جنس آبادان

نگاهت می کنم شهری خراب افتاده و ویران

تو از دنیای آغازی که بودن با تو پیدا شد

دلم را با خودت بردی و من سرگشته و حیران

تنفس می کنم هرشب لبانت را به تنهایی

تراوش میکند دردم به روی کاغذی بی جان

به روی دوش می بردم دوای درد عشق ات را

نمی دانستم این رویا به تب آلوده و سوزان

به زیبایی تو هرگز ندیدم فصل زیبایی

تمام سهم من گشته ترنم های بی باران

مرا غرق نوازش کن دلم را گرم خواهش کن

تو گرمای وجودت را بتابان روی نخلستان

دوای درد عاشق را شراب سرخ می باید

به سوگ عشق بنشستم خراب آلوده و عریان

منم آن شهر بی بارو به دورم فوجی از دشمن

محیا می کند خود را کند این شهر را ویران