ستاره‌ی شبِ طوفان

▶ Play this song to follow along.

(آه...)

(آه...)

مدینه خواب بود و آسمان، پر از ستاره بود

صدای بال فرشته، در آن شب دوباره بود

بهار آمد، گل زهرا شکفت و نور بارید

زمین خندید و از لبهای گل، عطر دعا رویید

علی آمد، نگاهش غرق شوق و مهربانی

به آغوشش گرفت آن گل، به لطف آسمانی

زینب آمد؛ نام او، آرامش جان شد

چراغ خانه حیدر، فروغ آسمان شد

(زینب، زینب، نور خدا)

(زینب، زینب، نور خدا)

کسی آن شب نمیدانست در این چشمان زیبا

چه طوفانی نهفتهست، چه دریایی از معنا

که روزی در دل طوفان، بماند کوه ایمان

و با فریاد حقجویش، بلرزد کاخ عصیان

(کوه ایمان...)

(کاخ عصیان...)

علی آمد، نگاهش غرق شوق و مهربانی

به آغوشش گرفت آن گل، به لطف آسمانی

زینب آمد؛ نام او، آرامش جان شد

چراغ خانه حیدر، فروغ آسمان شد

(زینب، زینب، نور خدا)

(زینب، زینب، نور خدا)

سلام ای دختر حیدر، شکوه صبر و ایمان

ولادت مبارک، ای پیامآور قرآن

(سلام ای زینب...)

(سلام ای زینب...)

علی آمد، نگاهش غرق شوق و مهربانی

به آغوشش گرفت آن گل، به لطف آسمانی

زینب آمد؛ نام او، آرامش جان شد

چراغ خانه حیدر، فروغ آسمان شد

(زینب، زینب، نور خدا)

(زینب، زینب، نور خدا)

(آه... زینب...)

(آه... زینب...)

(نور خدا...)