Gravity Between Us

▶ Play this song to follow along.

„Bo po tylu latach znów mam Ciebie”

Tyle razy los przecinał nasze drogi,

Tyle razy byliśmy tuż obok siebie.

Choć w sercach cicho tliła się nadzieja,

Nie umieliśmy wtedy odnaleźć siebie.

Były błędy, były chwile, których żal,

Były drogi, które wiodły nas donikąd.

A ja gdzieś pod sercem ciągle Ciebie miałam,

Choć nie wiedziałam, czy spotkamy się znów.

Ile lat musiało minąć, powiedz mi,

Ile ścieżek musiał przejść każdy z nas,

Żeby znowu usłyszeć swój głos,

Żeby miłość odnalazła nas?

Marcin, czy Ty wiesz, co zrobił ze mną czas?

Jak po tylu latach znów odnalazłam nas?

Chcę się budzić obok Ciebie, dzielić każdy dzień,

Chcę, by nasze wspólne jutro stało się spełnieniem marzeń.

Chcę mieć z Tobą dom, w którym miłość będzie trwać,

Twoją dłoń, gdy przyjdzie burza, Twoje oczy, kiedy braknie słów.

I nie proszę, by nam życie oszczędziło trudnych chwil,

Chcę po prostu iść przez życie właśnie z Tobą, właśnie z Tobą być.

Pamiętam tamten czas, gdy byłam tak daleko,

Gdy szpital zamykał wokół mnie swój świat.

A Ty byłeś w słuchawce, tak blisko, choć nie obok,

I dzięki Tobie łatwiej było przetrwać każdy dzień.

Godziny rozmów, jakby czas przestał istnieć,

Twój głos, przy którym znikał cały strach.

Nie wiem, kiedy znów zaczęłam mocniej wierzyć,

Lecz poczułam, że wciąż jesteś częścią mnie.

I wróciło wszystko, może nawet więcej,

Jakby serce czekało właśnie na ten znak.

Dziś już nie chcę gubić tego, co najcenniejsze,

Nie chcę znów pozwolić, by rozdzielił nas świat.

Marcin, czy Ty wiesz, co zrobił ze mną czas?

Jak po tylu latach znów odnalazłam nas?

Chcę się budzić obok Ciebie, dzielić każdy dzień,

Chcę, by nasze wspólne jutro stało się spełnieniem marzeń.

Chcę mieć z Tobą dom, w którym miłość będzie trwać,

Twoją dłoń, gdy przyjdzie burza, Twoje oczy, kiedy braknie słów.

I nie proszę, by nam życie oszczędziło trudnych chwil,

Chcę po prostu iść przez życie właśnie z Tobą, właśnie z Tobą być.

Chciałabym zobaczyć nasze zwykłe dni,

Poranną kawę, Twój uśmiech, ciepło naszych ścian.

Małe kroki, śmiech dzieci i wieczory tylko z Tobą,

Cały świat, który stworzymy, jeśli dasz mi swoją dłoń.

Nie obiecuję, że nie będzie czasem trudno,

Nie obiecuję, że nie przyjdzie smutek ani łza.

Lecz obiecuję, że gdy życie nas przyciśnie,

Będę szukać Twojej dłoni, tak jak Ty szukasz mnie.

Marcin, tyle lat, a jednak jesteś tu,

Jakby serce od początku dobrze znało drogę już.

Chcę Cię kochać nie przez chwilę, nie przez jeden piękny dzień,

Chcę zestarzeć się przy Tobie, spełniać z Tobą każdy sen.

Niech nam życie da tę szansę, której kiedyś było brak,

Niech nasz dom będzie miejscem, do którego wraca się.

Bo gdy patrzę dziś na Ciebie, jedno wiem na pewno już:

Po tych wszystkich latach, Marcin, moje serce wybrało znów Ciebie.

Może kiedyś zapytasz, czy wierzę w przeznaczenie…

A ja przytulę Cię mocno i powiem:

Wierzę.

Bo po tylu latach…

znów mam Ciebie.