Velvet Afternoon

▶ Play this song to follow along.

به یاد شادروان دکتر محمدحسن نجفی

بعضی آدم‌ها

با رفتن، تمام نمی‌شوند؛

می‌روند،

اما در خاطره‌ها،

در دعای بیماران

و در دلِ کسانی که دوستشان داشته‌اند،

ماندگار می‌مانند.

دکتر محمدحسن نجفی

از همین مردان بود؛

پزشکی که

مرهمِ تن بود

و طبیبِ رنجِ انسان.

دانش را با تعهد آمیخت،

طبابت را با محبت،

و زندگی را با اخلاص و خدمت معنا کرد.

از سنگرهای دفاع مقدس

تا سوریه و لبنان،

هرجا احساس کرد حضورش

برای مردم ثمری دارد،

بی‌ادعا قدم در میدان گذاشت.

برای او،

خدمت سنگری بود

که پایان نداشت.

سال‌ها دانش و تجربه‌اش را

صمیمانه با مردم قسمت کرد؛

از سلامت گفت،

از آرامش،

از سبک زندگی،

و از مسئولیتی که انسان

در برابر سلامت خویش و جامعه دارد.

اما آنچه بیش از همه

از او به یادگار خواهد ماند،

نه عنوان پزشکی و نه جایگاه علمی؛

بلکه پاکی، تواضع، مهربانی

و اخلاصِ مردی است

که بی‌هیاهو زیست و خدمت کرد.

امروز،

همرزم دیروز ما

از سنگر خاک

به افق افلاک کوچ کرده است؛

تا در جوار یاران شهیدش

آرام گیرد.

چه نیکو زیست

و چه نیکو رفت؛

عمرش را وقف مردم کرد

و عاقبت،

به کاروان شهیدان پیوست.