Back to home
ฝนผ่าความทรงจำ
Folk

ฝนผ่าความทรงจำ

x
xokxay khamly
0 likes1 plays6:30
Style: Thai tragic luk thung cinematic ballad, haunting emotional female vocal, mature Thai female singer with expressive vibrato, crystal clear Thai pronunciation, natural Thai melodic phrasing, heartbreaking storytelling, slow tempo around 68 BPM, delicate piano intro, traditional Thai flute and subtle ranat accents, emotional cello and sweeping orchestral strings, gentle rain ambience, melancholic verses, powerful tearful chorus, dramatic cinematic build-up, dark haunting final chorus, ghostly whispering outro, sorrowful and mysterious Thai folklore atmosphere, professional studio production, memorable melodic hook, original melody, no rap, no spoken narration except the final whispered dialogue.
Learn to sing thisKaraoke with live pitch — get a score on every lineSing →

PRO & Creator Features

Unlock advanced AI features with Pro (Audio2Audio, Voice Clone, Photo Covers, LoRA) or Creator (Variations, Edit Sections, Stem Separation).

Audio2Audio Remix

Pro & Creator

Voice Clone

Pro & Creator

Create Variations

Creator only

Edit Sections

Creator only

Stem Separation

Creator only

Lyrics

▶ Play this song to follow along.

ก่อนจะเป็นนางตานี

[Intro]

ก่อนจะมีใคร... หวาดกลัวนางตานี

ก่อนจะมีเรื่องเล่าถึงผี... ใต้ต้นกล้วย

ก่อนจะมีใครเห็นเงาหญิง... ยืนเดียวดาย

เธอเคยเป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่ง...

ที่รักผู้ชาย... จนหมดหัวใจ

[Verse 1]

ใต้เงากล้วยใบใหญ่ในวันฟ้าใส

มีหญิงสาวคนหนึ่งเฝ้ารอคนดี

ผมยาวดำขลับ ดวงตาคู่นี้

เคยมีความฝันถึงวันที่มีเรา

เขาเอ่ยคำรักใต้แสงจันทร์นวล

บอกจะไม่ทิ้งกันให้ใจต้องเหงา

จะสร้างเรือนน้อย อยู่เคียงข้างเจ้า

แก่เฒ่าไปด้วยกัน... จนวันสุดท้าย

เธอจึงมอบหัวใจที่มีให้เขา

เชื่อทุกคำหวานที่เขาพร่ำบรรยาย

ไม่เคยรู้เลยว่าคำว่ารักมากมาย

เป็นเพียงบันได... ให้เขาเหยียบหัวใจ

[Pre]

คืนหนึ่งเขาบอก... ให้เธอรออยู่ตรงนี้

พรุ่งนี้คนดี... พี่จะกลับมาใหม่

เธอเชื่อทุกคำ ทั้งที่ฝนเริ่มโปรยปราย

ไม่รู้เลยว่า... นั่นคือคำลาครั้งสุดท้าย

[Chorus]

ก่อนจะเป็นนางตานี... เธอเคยมีหัวใจ

เคยร้องไห้เป็น... เคยเจ็บเป็นเหมือนใคร

เคยเชื่อคำรัก... ที่เขาบอกจะไม่จากไป

สุดท้ายกลับทิ้งเธอไว้... ใต้เงากล้วยเดียวดาย

ก่อนจะเป็นผี... ที่ใครหวาดกลัว

เธอเคยเป็นคน... ที่รอเขาจนวันตาย

หากคืนไหนเห็นหญิงชุดเขียวยืนร้องไห้

อย่าเพิ่งกลัวเธอเลย...

เธอแค่ยังรอคนใจร้าย...

ที่ไม่เคยกลับมา

[Instrumental]

[Verse 2]

คืนนั้นเมฆดำบดบังแสงเดือน

ลมพัดสะเทือนใบกล้วยไหวเอน

เธอยืนรอเขาจนฟ้ารุ่งเช้าไม่เห็น

มีเพียงความหนาวเย็น... กับรอยน้ำตา

แล้วเสียงผู้คนก็ดังมาจากทาง

คำพูดทุกอย่างเหมือนมีดกรีดใจ

เขามีหญิงอื่น... เขาจากไปแสนไกล

ทิ้งเธอเอาไว้... กับคำสัญญาลวง

เธอวิ่งตามหา ทั้งน้ำตานองหน้า

เรียกชื่อคนรักจนเสียงเริ่มโรยร่วง

แต่มีเพียงสายฝนกับความมืดทั้งปวง

ที่รับฟังเสียงทวง... ความรักที่ไม่มีวันคืน

[Pre]

เธอถามฟ้าว่า... ผิดอะไรนักหนา

เหตุใดความรักจึงพาให้ขื่นขม

เธอให้ทั้งชีวิต ไม่เคยคิดจะหลอกลวง

แต่คนที่เธอหวง... กลับทำลายทุกสิ่ง

[Chorus]

ก่อนจะเป็นนางตานี... เธอเคยมีหัวใจ

เคยร้องไห้เป็น... เคยเจ็บเป็นเหมือนใคร

เคยเชื่อคำรัก... ที่เขาบอกจะไม่จากไป

สุดท้ายกลับทิ้งเธอไว้... ใต้เงากล้วยเดียวดาย

ก่อนจะเป็นผี... ที่ใครหวาดกลัว

เธอเคยเป็นคน... ที่รอเขาจนวันตาย

หากคืนไหนเห็นหญิงชุดเขียวยืนร้องไห้

อย่าเพิ่งกลัวเธอเลย...

เธอแค่ยังรอคนใจร้าย...

ที่ไม่เคยกลับมา

[Bridge]

ไม่มีใครรู้... คืนสุดท้ายเกิดอะไร

รู้เพียงว่าเธอไม่เคยกลับไปเป็นคนเดิม

ใต้ต้นกล้วยที่เคยฝัน... ว่าจะมีรักเพิ่มเติม

เหลือเพียงหัวใจที่แตกเกิน... จะเยียวยา

หากความตายพรากร่างไปจากโลกนี้

เหตุใดความทรงจำยังไม่ยอมลับลา

บางทีสิ่งที่รั้งเธอไว้... อาจไม่ใช่ความแค้นในวิญญาณ

แต่อาจเป็นคำถามที่ไม่มีวันได้คำตอบ...

ว่าทำไมคนที่รัก... จึงทำร้ายกัน

[Chorus]

ก่อนจะเป็นนางตานี... เธอเคยมีหัวใจ

เคยฝันถึงวันพรุ่งนี้... ที่มีเขาอยู่ข้างกาย

แต่คนที่บอกรัก... กลับเป็นคนทำลาย

เหลือเพียงหญิงสาวเดียวดาย... ที่ไม่มีวันเหมือนเดิม

ก่อนจะเป็นผี... ที่ใครหวาดกลัว

เธอเคยเป็นคน... ที่รักใครอย่างสุดหัวใจ

หากได้ยินเสียงสะอื้น... จากพงกล้วยในคืนใด

โปรดอย่าถามว่าเธอเป็นใคร...

แค่สงสารผู้หญิงคนหนึ่ง...

ที่เคยรักคนผิด... จนชีวิตไม่เหลืออะไร

[Outro]

คืนนี้... หากจันทร์ส่องลงกลางพงกล้วย

หากเห็นเงาหญิงชุดเขียวยืนอยู่ไกล ๆ

อย่าเดินเข้าไป... อย่าเอ่ยชื่อใคร

เพราะเมื่อเธอค่อย ๆ หันหน้ามา...

น้ำตาที่เคยไหล... กลับไม่มีอีกแล้ว

ดวงตาคู่นั้น... ดำมืดราวคืนไร้ดาว

ริมฝีปากซีดขาว... ค่อย ๆ เผยรอยยิ้ม

แล้วเสียงกระซิบเย็นเยียบ... ก็ดังมาจากความมืด

“พี่จ๋า...

กลับมาแล้วหรือ...

น้องรอพี่...

มานานเหลือเกิน...”

[Outro]

Comments(0)

Sign in to join the conversation.

No comments yet. Be the first to comment!