बीड: माती, मेहनत, माणुसकी

▶ Play this song to follow along.

(हो...)

ही काळी माती, काळीज सोनं,

घामानं भिजतं शेत

पाणी मागता वर्षानुवर्षं,

उत्तर येतं—"थांबा थोडं, भेट!"

दरवर्षी तोच दुष्काळ,

दरवर्षी तीच तहान

निवडणूक आली की आश्वासनं,

नंतर पुन्हा शांत!

फाईली फिरतात ऑफिसमध्ये,

जनता मोजते टँकरच्या रांगा

खुर्ची बदलते, चेहरे बदलतात,

पण दुष्काळ मात्र पुन्हा का येतो?

बीड आहे रे—फक्त बातमी नाही!

बीड आहे रे—फक्त बदनामी नाही!

घामाने उभी केलेली ही जमीन,

इथली माणसं गुन्हेगारांची जमात नाही!

(बीड आहे रे... बीड आहे रे...)

ऊसतोड मजूर पहाटे उठतो,

हातात कोयता, डोक्यावर ओझं

सहा महिने घरापासून दूर,

तरी चेहऱ्यावर रोजचं हसू!

ज्या हातांनी महाराष्ट्राला साखर दिली,

त्याच हातांना मिळते का पुरेसं मान?

मेहनत आमची खरी आहे,

कुणाच्या दयेवर नाही!

बीड आहे रे—फक्त बातमी नाही!

बीड आहे रे—फक्त बदनामी नाही!

घामाने उभी केलेली ही जमीन,

इथली माणसं गुन्हेगारांची जमात नाही!

(बीड आहे रे... बीड आहे रे...)

हिंदू-मुस्लिम भाऊभाऊ,

एकमेकांच्या सोबत उभे

एकाचा सण, सगळ्यांचा आनंद,

माणुसकीचा उंच झेंडा!

माती कोरडी असली,

तरी माणूस कोरडा नाही!

रस्ते कठीण असले,

तरी आमचा हौसला कमी नाही!

बीड आहे रे—फक्त बातमी नाही!

बीड आहे रे—फक्त बदनामी नाही!

पाणी द्या, काम द्या, शिक्षण द्या, न्याय द्या—

फक्त भाषण नको आता, जमिनीवर उत्तर द्या!

(बीड आहे रे... बीड आहे रे...)

नाव आमचं बीड,

ओळख आमची मेहनत

गुन्ह्याच्या सावलीपेक्षा मोठी,

इथल्या माणसांची किंमत!

(ही आमची माती आहे... ही आमची एकता आहे...)

(हो... हो...)