Direnç Türküsü

▶ Play this song to follow along.

Ev öldü, çekilince ruhu bina oluverdi.

Duysa bu dediğimi bana kesin gülerdi.

Evin yetiştirdiği güzel güller eridi.

Ben evvelden bilirdim lakin elim açmaz,

Gözü açık uyuyanın uykusu hiç mi kaçmaz?

Çeliğe su verildi de su çelikleşmedi,

Köse midir kelam epeydir gürleşmedi.

Gardiyansız doğanlar neden özgürleşmedi?

Parıl parıl dünyada tarmur bir iç var,

Söyleyin hangi mevsimin cebinde bir çınar var?

Yüzün görüneceğine delil değil maskenin düşmesi,

Keramet midir sineğin nicece üşüşmesi?

Taş kaynar eminim ya insanın pişmesi?

Bin davul da çalsan gözü açık uyanmaz,

Dalkavuğun meskeninde göççe şair uyumaz.

Faydası olmayacak düne mezar kazmanın,

Sen ati dedikçe dün diyecek mızrabın.

Yasını biz tutacağız mor sümbüllü yazmanın;

Bize söven diller ele karşı latifti,

Örtüsüne bürünen taşa tutan Taifti.

Gül yüzünü Gülden bilir güle niyaz ederken,

Ömer Naci kurt nefesli erce nutuk çekerken,

Uykumuzda düşmanın al kanını içerken;

Doğunun doğduğu yere bin kez selam olsun,

Bu kin kızılın ardı azad turkuaz olsun.

Alaca at üstünde al benizli çocuklar,

Yârının türküsüyle zikir çeken çocuklar,

Her Türk’ün içinde uslanmaz bir çocuk var.

Hey hey at salınır çocuk büyür bey olur,

Şu kızılın kanından ne de güzel mey olur.

İçimizdeki öfkeyi hangi su sağaltacak,

Hangi kılınç şavkı aydınlatır geceyi?

Kim kaldırdı şiirin yüzündeki peçeyi?

Dümbelegi def eder bir dervişin elleri,

El gülünden yeğdir bizim harın külleri.