Neon Shadows

▶ Play this song to follow along.

Gece yine üzerime çöktü

Sessizliğim içimde büyüdü

Kimse bilmez ne yaşadığımı

Gülüyorum, ama içim öldü

Sokaklar boş, kafam yine dolu

Her adımda biraz daha kayboldum

Dost sandıklarım yanımdan geçti

Ben sustukça herkes beni unuttu

Anılar duvarımda hâlâ asılı

Kalbim yorgun, gözlerim uykusuz

Bir zamanlar umut vardı içimde

Şimdi o da benden uzak, sessizce

Ne kadar kaçsam da kendimden

Geçmiş peşimde, düşmüyor üzerimden

Bir tek gece anlıyor beni

Bir tek sessizlik duyuyor sesimi

Karanlıkta kaldım, ışığım yok

İçimde fırtına, yüzümde donuk

Sevdiklerim gitti, geriye ben kaldım

Her şeyi kaybettim, kendimi aradım

Karanlıkta kaldım, kimse görmez

Bu kalp kaç kere kırıldı, kimse bilmez

Geceler şahidim, sokaklar evim

Yaralar benim, artık benim kaderim

Telefon sessiz, kimse aramıyor

Kalbim hâlâ eski günleri soruyor

Bir fotoğraf açtım, zaman durdu

O günler geri gelmez, bunu anladım

Anneme “iyiyim” dedim yine

Ama gözlerim yalan söyledi gizlice

Güçlü görünmek kolay değil bazen

İnsan en çok kendisiyle savaşırken

Ne kadar kaçsam da kendimden

Geçmiş peşimde, düşmüyor üzerimden

Bir tek gece anlıyor beni

Bir tek sessizlik duyuyor sesimi

Karanlıkta kaldım, ışığım yok

İçimde fırtına, yüzümde donuk

Sevdiklerim gitti, geriye ben kaldım

Her şeyi kaybettim, kendimi aradım

Karanlıkta kaldım, kimse görmez

Bu kalp kaç kere kırıldı, kimse bilmez

Geceler şahidim, sokaklar evim

Yaralar benim, artık benim kaderim

Belki bir gün güneş doğar yeniden

Belki bu kalp kurtulur kendinden

Ama bu gece yine yalnızım

Karanlıkla baş başa kaldım…